امروز پیکر مطهر امام شهیدمان، پس از وداع جانانه و تشییع باشکوه در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد، در جوار امام رئوف به خاک سپرده میشود؛ اما حقیقت آن است که این خاک، تنها جسم او را در آغوش میگیرد، نه راهش را، نه یادش را، نه آن اقتداری را که برای اسلام و برای ایران بنا کرد.
او عمری را صرف زنده نگهداشتن مسیر ائمه اطهار کرد؛ رهبرِ اندیشه، رهبرِ صبر، رهبرِ ایستادگی. ایرانیترین رهبر این سرزمین بود؛ مردی که ریشههایش در تاریخ ایران تنیده بود و نگاهش در افق امت امتداد داشت. امروز جهان دید که چگونه اراده یک ملت، زر و زور و تزویر قدرتهای بزرگ را به زانو درآورد و چگونه نام او، حتی پس از شهادت، لرزه بر محاسبات دشمنان انداخت.
این سوگ، تنها سوگ یک رهبر نیست؛ سوگ خانوادهای است که در راه حق، خون دادهاند و داغ دیدهاند؛ خانوادهای که شهادت را نه در شعار، که در زندگی و در رگهای خود معنا کردهاند. یاد آن عزیزان شهید، امروز در کنار نام امام شهیدمان، چراغی است که خاموشی نمیپذیرد.
و ما امروز، در کنار این خاکسپاری، در کنار این اشک و این شکوه، بیعتی دوباره میکنیم؛ بیعت با ادامهی راه، با ایستادگی، با عزت، با سید مجتبی ، تا پرچمی که امام شهیدمان برافراشت، همچنان افراشته بماند و مسیر امتداد یابد.
روحش قرین رحمت الهیراهش پایدارو عهد ما استوار
مجتبی شعبانیمدیرعامل و نایبرییس هیات مدیره
